Dekalog, osiem (1990)

Reżyseria: Krzysztof Kieślowski

DEKALOG VIII: "Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu". Podczas okupacji przyzwoita Polka odmawia pomocy małemu żydowskiemu dziecku. Po latach dochodzi do spotkania dwóch kobiet. Co mają sobie do powiedzenia?(opis dystrybutora)

Obsada:

Pełna obsada

Formalnie o różnych obliczach kłamstwa, ale przede wszystkim o trudnych moralnie wyborach.

Kieślowski powinien być nazwany poruszycielem sumień. Ciężko pozostać obojętnym wobec tego historii opowiedzianej w filmie.
Tym razem reżyser zmaga się z tematem niejasnej definicji pokrzywdzonego i krzywdzącego.
Doskonałe kino.

Kolejna złożona i moralnie niejednoznaczna historia Kieślowskiego. Tym razem o ratowaniu i byciu ratowanym, o uprzedzeniach skrywanych przez 40 lat życia. Przypomina o wadze decyzji.

Historia w stylu wyboru Zofii. Tragiczna, ale mniej niejednoznaczna niż inne części Dekalogu. Ciekawym zabiegiem jest wplatanie w opowieść historii z poprzednich części cyklu. Jak zwykle u Kieślowskiego, jak tylko zacznie się myśleć o tej historii, pojawia się masa nowych pytań. Te dekalogowe historie powinno się rozważać na zajęciach z etyki (tak jak było u bohaterki-profesorki, przy aktywniejszym udziale studentów/uczniów).

asthmar
Szklanka1979
Iceman
Guma
bartje
NarisAtaris
suiCid3R
Lamia
Jaskier
Birdman