Gułag (2000)

Goulag

Czteroczęściowy film dokumentalny to podróż przez osławione sowieckie obozy pracy - gułagi. Twórcy filmu, Jossif Pasternak i Helene Chatelain, przez lata badań i poszukiwań odtwarzali historię miejsc nazywanych piekłem na ziemi.
Pomiędzy 1918 a 1956 w obozach na terenie Związku Radzieckiego więziono ponad 60 milionów ludzi. Obozy były rozmieszczone od Sołowki, na północnym wschodzie, do Kołymy na Syberii. O powstaniu pierwszych z nich decydował Lenin, w swej najcięższej formie trwały aż do czasów Chruszczowa. Z obozów się nie uciekało, ginęło się z wyczerpania, głodu i mrozu po kilku latach. Byli jednak tacy, którym udało się przetrwać i którym udało się pozostawić świadectwo prawdziwego piekła na ziemi. Opisali sztywną dyscyplinę i organizację pracy ale również próby oporu, buntu i towarzyszący im niewiarygodny ucisk panujący w obozach.

Powszechnie uważa się, że więzienie to inny świat, inne społeczeństwo, rządzące się własnymi prawami. Obóz nie jest innym światem, to forma, z której się go odlewa, napisze później jeden z dawnych łagierników. Być może forma ta powstała na placu budowy Kanału Białomorsko-Bałtyckiego, gdzie łagry po raz pierwszy pełniły konkretną rolę strategiczną i wojskową. Dlatego trzeba było zwiększyć ich wydajność. Zwiększenie liczby więźniów nie stanowiło problemu. Gorzej było z wydajnością pracy. Tę miał poprawić system znany jako pierekowka, który z jednej strony wprowadzał normy, a z drugiej dawał możliwość nagradzania za ich przekroczenie; system który opierał się na więźniach - przestępcach. Okazując im zaufanie, pierekowka tak naprawdę pozwalała wykorzystywać i znęcać się nad słabymi, cherlawymi intelektualistami. (tvpkultura.pl)

ScuMmy