Jańcio Wodnik (1993)

Jancio Wodnik
Reżyseria: Jan Jakub Kolski
Scenariusz:

W wiosce mieszka Jańcio, filozof, człowiek kochający życie i swoją młodą żonę, Weronkę. Jańcio żyje w zgodzie z Bogiem i nie przypuszcza, że zostanie przez niego wystawiony na próbę. Przekonuje się o posiadanej mocy czynienia cudów. Zostawia swoją ciężarną żonę i rusza w świat, obiecując wrócić przed rozwiązaniem. Jańcio wędruje po wsiach uzdrawiając ludzi. Jego sława powiększa się, rośnie też jego pycha.

Obsada:

Pełna obsada

Chyba najlepszy Kolski, bardzo magiczny obraz. Najlepsza scena- niesienie niebieskiego samochodu w procesji, jednak ten reżyser jest magikiem. Nawet jego żona nie była bardzo denerwująca, może dlatego, że wisiała głową w dół :)

I w dodatku rewelacyjne role Pieczki i Lindy.

Piękna opowieść filmowa tworząca mityczną postać dziada-cudotwórcy tak, jakbyśmy ją znali od zawsze. Mądra, nieprzewidywalna, tylko sposób filmowania chyba się trochę zestarzał. Ale i tak pycha!

Dialog o produkcji kapusty kiszonej - bezcenny.

Bajkowa, słodka, do głębi poruszająca historia, z niebanalnym morałem, zawieszona w sielskiej prowincjonalnej rzeczywistości. Świetna, poruszająca i nie dająca o sobie zapomnieć oprawa muzyczna. Subtelny humor biorący się z pozoru nieistotnych detali. Moim skromnym zdaniem najlepszy film Kolskiego. Arcydzieło które zostawia głęboki ślad w pamięci widza.

Moralitet,jak większość filmów Kolskiego.

moch
Nietutejszy
avrewska
JUMAN
bartje
Jacolan
grzybowzky
AgaL
Szklanka1979