Zagubieni w miłości / Persecution

Data:

"Persecution" to po francusku "prześladowanie". Taki tytuł brzmi bardzo szorstko i w polskiej dystrybucji złagodzony jest do miękko brzmiącego "Zagubieni w miłości". Niemniej Patrice Chereau funduje widzowi szorstkość daleką od polskiego tytułu. Chociaż świat bohaterów filmu wydaje się rzeczywiście zagubiony, to niekoniecznie obecna w nim miłość jest tego powodem. Jest wręcz przeciwnie - wszelkie pozytywne uczucia wydają się wywoływać jakąś negatywną reakcję. Widać to od razu w pierwszej scenie, gdy w wagonie paryskiego metra szarzy ludzie o zmęczonych spojrzeniach unikają wzroku snującej się żebraczki, a jedyna uśmiechająca się do niej dziewczyna zastaje natychmiast uderzona przez nią w twarz. Chwilę później dziewczyna ucieka przed próbującym okazać współczucie głównym bohaterem filmu Danielem traktując go niemal jak prześladowcę. Jednak Daniel jest rzeczywistym prześladowcą nie dla nieznajomej dziewczyny, ale dla swojej ukochanej Sonii. Dręczy ją niemal z lubością nieuzasadnionymi podejrzeniami i scenami zazdrości, chociaż sam na jej oczach próbuje w barze nawiązać romans z kelnerką. Sonia uodporniona na zachowania Daniela sama świadomie rani uczucia innego mężczyzny. Daniel z kolei staje się obiektem szalonego uczucia niezrównoważonego psychicznie sąsiada. W sumie daje to obraz współistniejących egoizmów prześladujących się świadomie lub podświadomie, chociaż okresowo zdolnych do symbiozy. Ich wzajemny kontrast jest siłą napędzającą całą historię. I chociaż postacie są teatralnie przerysowane, wydają się być jednak realne. To przesadne przerysowanie podkreślone jest przez zdjęcia i ścieżkę dźwiękową. W pamięci pozostaje obraz Paryża szorstkiego, szarego zmęczonego, przypominającego raczej asfaltową dżunglę, niż miasto znane z prospektów turystycznych.

Zwiastun: